Winamp w prostych słowach jest najpopularniejszym programem komputerowym, za pomocą którego można odsłuchiwać wiele formatów muzycznych plików. Został stworzony przez firmę Nullsoft. Wtedy była to mała, niemalże garażowa organizacja kilku przyjaciół, którzy pasjonowali się programowaniem. Dzisiaj jednak cały Nullsoft jest wielkim, niemalże korporacyjnym odziałem America OnLine. Na przestrzeni lat użytkowania programu ludzie sugerowali jego twórcom, co należałoby zmienić i w jaki sposób. Dzięki temu powstało dotychczas sporo wersji Winampa, dodatkowo okraszonych coraz to nowszymi i wymyślniejszymi łatkami, zapewniającymi dodatkowe opcje. Dzisiaj Winamp jest niemal na każdym komputerze, na którym zainstalowany jest system operacyjny Windows. Pierwotnie został on stworzony tylko na tę platformę, ale z czasem zaczęły powstawać jego rozległe wersje na Linuxa. Początkowo był to program darmowy, ale widząc jego popularność programiści postanowili wprowadzić pewne opłaty (między innymi za dodatkowe łatki, ulepszenia, urozmaicenia i tak dalej).

Wielu ludzi (a szczególnie młodzież) po prostu lubi grać. Ta bardziej kreatywna część jednak po wielu latach 0spędzonych przed komputerem wpada na genialny pomysł zrobienia gry mimo tego, że część jest z wykształcenia np. historykami i nie mają czasu, ani głowy na programowanie, a części się po prostu nie chce, a mimo tego chcą stworzyć własną, autorską grę? Otóż jeszcze przed rokiem 2000 był to problem nie do pokonania. Teraz jednak w sieci znajduje się wiele (jednak głównie płatnych) programów (tzw. Game Makerów), które pomogą nam zrobić grę bez znajomości nawet podstaw programowania. Opierają się one na działaniu typu „Click and Play” gdzie wszystko (prawie wszystko) wykonuje się przy pomocą myszki. Oczywiście trzeba zaznaczyć, że przy pomocy Game Makerów gry z prawdziwego zdarzenia nie stworzymy, a jedynie prostą, raczej nie skomplikowaną grę z prosto oprawą graficzną no bo w końcu zwykłym programem nie zastąpimy profesjonalnie przygotowanego kodu gry i stworzonych pod zaawansowane biblioteki graficzne tekstur więc trzeba się z tym liczyć, aczkolwiek programy te są bardzo dobrą zachętą do dalszej pracy w temacie growym.

Nie takie stare dzieło nazwane Game Editor nie wyróżniało by się praktycznie niczym (albowiem oferuje on głównie tyle ile TGF czy GM) gdyby nie fakt, że jako jedyny program do tworzenia gier posiada pełną kompatybilność z wieloma systemami i platformami sprzętowymi – Windows, Linux, Pocket PC, Windows Mobile czy nawet Handheld PC dzięki czemu jest to bardzo często wykorzystywane narzędzie przy tworzeniu gier multiplatformowych (sam proces tworzenia gry się nie różni jedynie podczas kompilacji wybieramy pod jaki system chcemy grę skompilować). Oczywiście wsparcie dla wielu platform to nie jedyna zaleta Game Editora, posiada on bowiem wiele przydatnych narzędzi, z których w trakcie pracy skorzystamy przynajmniej raz, a należą do nich takie opcje jak możliwość importowania plików graficznych w wielu formatach (JPG, GIF, PNG czy BMP). Program posiada również bardzo ciekawą funkcję klonowania postaci czy tworzenia wielu map w jednym pliku. Wersja demo pozwala kompilować gry jedynie do Windowsa, aczkolwiek warto kupić owy program.

Historia Winampa nie jest specjalnie ciekawa. Prezentuje się ona jak każda historia dobrego programu komputerowego. Początkowe zainteresowanie programem było umiarkowane, choć od razu było widać po statystykach, że zyskała sobie rzesze wiernych muzykomanów. Z czasem, kiedy powstawały nowsze wersje, program zaczął robić się coraz bardziej popularny. Gazety o tematyce komputerowej prześcigiwały się w publikowaniu coraz to nowszych wersji oraz łatek do nich. Powstawały nowe skiny, czyli skórki, dzięki którym można było zmodyfikować Winampa wyglądowo i dostosować go do swojego gustu. To bardzo wpłynęło na jego popularność. Każdy miał Winampa o takim wyglądzie, jaki tylko marzył. Powstawało coraz więcej dodatków do nich, nie tylko wychodzących z serwerów Nullsoftu – znaczna część dodatków, różnych wygaszaczy, skinów wychodziła z komputerów prywatnych. Zaczęły powstawać edytory pozwalające na stworzenie własnego skina – to jeszcze bardziej podbiło popularność Winampa. Muzyka jakby schodziła na drugi plan – każdy mając na myśli muzykę na komputerze kojarzył ją z Winampem. O to chodziło jego twórcom – żeby przeniknęła ze świadomości użytkowników, prosto do oczywistej podświadomości.

Winamp jak każdy inny monopolistyczny program komputerowy narażony jest na konkurencję. Jednym z jej reprezentantów jest dość popularny jetAudio, za rozwijanie którego odpowiedzialny jest amerykański oddział programistycznej firmy Cowon. Można nabyć dwie wersje jetAudio – pierwsza jest całkowicie darmowa i można użytkować jej bez ograniczeń. Druga jest dostępna za niewielką opłatą, w której umieszczone są dodatkowe opcje, dostępne także w Winampie. Program jetAudio jest o tyle popularniejszy od Winampa, bo jest od niego o wiele szybszy. Twórcy Winampa co jakiś czas wypuszczają w rynek nowsze wersje i przez to czasami odnosi się wrażenie, że każda kolejna jest po prostu przekombinowana. Udostępniana jest również wersja komercyjna. W jetAudio jest także wiele podobnych opcji, z jakich można skorzystać w Winampie, a jest to nagrywanie płyt CD (a w wersji komercyjnej i DVD), jest możliwe także ripowanie płyt oraz wyłapywać przeróżne internetowe stacje radiowe oraz zsynchronizować teksty piosenek, dzięki czemu możliwa jest zabawa w karaoke. Program posiada pełną intergrację z bazami danych CD, można tworzyć własne, edytować je, a zawiera także jeszcze budzik. Ma śmiesznie małe wymagania, chociaż zajmuje o wiele więcej miejsca na dysku niż Winamp.