Z jednej strony masa informacji, ciekawostki, dostęp do najświeższych nowinek z różnych kategorii, możliwość poznania nowych, ciekawych ludzi. Z drugiej strony – pornografia, wylewająca się zewsząd przemoc czy pedofile czekający tylko, aż ofiara poda im dane kontaktowe. Głównie cierpią na tym dzieci – wyobrażacie sobie mili państwo wasze dziecko oglądające pornografię w sieci? Nie? Też mi się tak wydaje. W celu zapobiegnięcia tym przykrym zjawiskom należy zaopatrzyć nasz komputer w aplikację, która pomoże ochronić nasze dzieci przed niebezpieczeństwami internetowymi. Co takie programy nam dają? Przede wszystkim bardzo przydatna jest czarna lista, na którą można dodać strony blokowane automatycznie. Przede wszystkim jednak trzeba pamiętać o narzędziu zwanym filtrem treści które przed dopuszczeniem strony do pojawienia się na komputerze sprawdza czy jego tematyka nie jest związana z pornografią, satanizmem, narkotykami czy przemocą. Najnowsze programy posiadają również ochronę danych osobowych co zapobiega możliwości wpisania tych danych osobowych na przykład na forum co z kolei zapobiega przed możliwością skontaktowania się z pedofilem (w pewnym stopniu oczywiście).

Załóżmy, że zakładacie własną firmę, działalność przedsiębiorczą na dużą skalę gdzie zatrudniacie na początek 100 pracowników i każdy z nich pracuje na komputerze we własnym biurze. Nie znają jeszcze swoich pracowników trzeba przecież kontrolować ich pracę, a nie wydaje mi się, że co godzinne obchody po wszystkich pokojach i zaglądanie pracownikom do komputerów należało do najciekawszych zajęć. Ktoś o tym w końcu pomyślał i stworzył odpowiedni ku temu program. EuroFirma Mini Monitoring jest aplikacją stworzoną przez Konsorcjum EuroFirma mającą na celu stałą kontrolę nad naszymi pracownikami. Dzięki niemu mamy możliwość kontrolowania uruchomionych aplikacji na komputerach, możemy kontrolować przeglądarki, ustawić co ile aplikacja ma wykonywać i przesyłać nam zrzut ekranu. Istnieje również opcja blokowania słownikowego czyli dopisywania fraz, które mają być blokowane w sieci. Aplikacja automatycznie zapisuje logi i historię pracy dzięki czemu wszystko mamy pod kontrolą. Ciekawa jest również możliwość nałożenia maksymalnego limitu pracy dziennie – to tak na wszelki wypadek gdybyśmy zatrudnili pracoholika ;).
Mimo tego iż nie jest to program do kontroli stricte rodzicielskiej to warto się z nim zapoznać jako z „jedynym w swym rodzaju” tym bardziej, że program jest wykonany bardzo starannie, a wszystkie jego narzędzia działają bezbłędnie.

Winamp w prostych słowach jest najpopularniejszym programem komputerowym, za pomocą którego można odsłuchiwać wiele formatów muzycznych plików. Został stworzony przez firmę Nullsoft. Wtedy była to mała, niemalże garażowa organizacja kilku przyjaciół, którzy pasjonowali się programowaniem. Dzisiaj jednak cały Nullsoft jest wielkim, niemalże korporacyjnym odziałem America OnLine. Na przestrzeni lat użytkowania programu ludzie sugerowali jego twórcom, co należałoby zmienić i w jaki sposób. Dzięki temu powstało dotychczas sporo wersji Winampa, dodatkowo okraszonych coraz to nowszymi i wymyślniejszymi łatkami, zapewniającymi dodatkowe opcje. Dzisiaj Winamp jest niemal na każdym komputerze, na którym zainstalowany jest system operacyjny Windows. Pierwotnie został on stworzony tylko na tę platformę, ale z czasem zaczęły powstawać jego rozległe wersje na Linuxa. Początkowo był to program darmowy, ale widząc jego popularność programiści postanowili wprowadzić pewne opłaty (między innymi za dodatkowe łatki, ulepszenia, urozmaicenia i tak dalej).

Wielu ludzi (a szczególnie młodzież) po prostu lubi grać. Ta bardziej kreatywna część jednak po wielu latach 0spędzonych przed komputerem wpada na genialny pomysł zrobienia gry mimo tego, że część jest z wykształcenia np. historykami i nie mają czasu, ani głowy na programowanie, a części się po prostu nie chce, a mimo tego chcą stworzyć własną, autorską grę? Otóż jeszcze przed rokiem 2000 był to problem nie do pokonania. Teraz jednak w sieci znajduje się wiele (jednak głównie płatnych) programów (tzw. Game Makerów), które pomogą nam zrobić grę bez znajomości nawet podstaw programowania. Opierają się one na działaniu typu „Click and Play” gdzie wszystko (prawie wszystko) wykonuje się przy pomocą myszki. Oczywiście trzeba zaznaczyć, że przy pomocy Game Makerów gry z prawdziwego zdarzenia nie stworzymy, a jedynie prostą, raczej nie skomplikowaną grę z prosto oprawą graficzną no bo w końcu zwykłym programem nie zastąpimy profesjonalnie przygotowanego kodu gry i stworzonych pod zaawansowane biblioteki graficzne tekstur więc trzeba się z tym liczyć, aczkolwiek programy te są bardzo dobrą zachętą do dalszej pracy w temacie growym.

Nie takie stare dzieło nazwane Game Editor nie wyróżniało by się praktycznie niczym (albowiem oferuje on głównie tyle ile TGF czy GM) gdyby nie fakt, że jako jedyny program do tworzenia gier posiada pełną kompatybilność z wieloma systemami i platformami sprzętowymi – Windows, Linux, Pocket PC, Windows Mobile czy nawet Handheld PC dzięki czemu jest to bardzo często wykorzystywane narzędzie przy tworzeniu gier multiplatformowych (sam proces tworzenia gry się nie różni jedynie podczas kompilacji wybieramy pod jaki system chcemy grę skompilować). Oczywiście wsparcie dla wielu platform to nie jedyna zaleta Game Editora, posiada on bowiem wiele przydatnych narzędzi, z których w trakcie pracy skorzystamy przynajmniej raz, a należą do nich takie opcje jak możliwość importowania plików graficznych w wielu formatach (JPG, GIF, PNG czy BMP). Program posiada również bardzo ciekawą funkcję klonowania postaci czy tworzenia wielu map w jednym pliku. Wersja demo pozwala kompilować gry jedynie do Windowsa, aczkolwiek warto kupić owy program.

Historia Winampa nie jest specjalnie ciekawa. Prezentuje się ona jak każda historia dobrego programu komputerowego. Początkowe zainteresowanie programem było umiarkowane, choć od razu było widać po statystykach, że zyskała sobie rzesze wiernych muzykomanów. Z czasem, kiedy powstawały nowsze wersje, program zaczął robić się coraz bardziej popularny. Gazety o tematyce komputerowej prześcigiwały się w publikowaniu coraz to nowszych wersji oraz łatek do nich. Powstawały nowe skiny, czyli skórki, dzięki którym można było zmodyfikować Winampa wyglądowo i dostosować go do swojego gustu. To bardzo wpłynęło na jego popularność. Każdy miał Winampa o takim wyglądzie, jaki tylko marzył. Powstawało coraz więcej dodatków do nich, nie tylko wychodzących z serwerów Nullsoftu – znaczna część dodatków, różnych wygaszaczy, skinów wychodziła z komputerów prywatnych. Zaczęły powstawać edytory pozwalające na stworzenie własnego skina – to jeszcze bardziej podbiło popularność Winampa. Muzyka jakby schodziła na drugi plan – każdy mając na myśli muzykę na komputerze kojarzył ją z Winampem. O to chodziło jego twórcom – żeby przeniknęła ze świadomości użytkowników, prosto do oczywistej podświadomości.